#مهدےجان❤️

مولا تو کجایی که به جز تو مددی نیست
در جدول اعداد به جز تو عددی نیست

یاد تو ام اینگونه که اسوده خیالم
در یاد تو بودن که به حق حسّ بدی نیست
منجی جهانی و به جز تو مفری نیست
دل راه نبرده ست چرا که بلدی نیست

ای یوسف کنعانی دل ها کمکم کن
دنیا به حقیقت که به جز جذر و مدی نیست

نادم شده در شوق ظهورت که بیایی
این حسّ غرور است ولی حسّ بدی نیست

#اللﮩـم_عجـل_لولیـڪ_الفـرجــــ

#جمڪران_وعده‌گاه_منتظران

?ما ملت امام حسینیم?

?ما ملت شهادتیم?

?#یا_صاحب_الزمان_عج?
?•|#حاج_مهدی_رسولی|•

در امتحانِ محبت منم ڪہ رد شده ام
بیا ببین گل نرگس چقدر بد شده ام
ببین ڪہ جایِ تهجّد ، بہ جایِ ذڪر سحر
اسیر غیبت و خود بینی و حسد شده ام
اگر بہ آتشِ غفلت بسوزم حرفی نیست
ڪہ من دچارِ گنہ ، بی حد و عدد شده ام
چقدر راحت و آسوده معصیت ڪردم
ڪہ گویی منڪر آن قادرِ صمد شده ام
ز چشم های سیاهت نداشتم پروا
“چنین بہ درڪ فیضِ تو بر خویش سد شده ام”
دلم نمی شڪند در میانِ روضہ ، ولی
شڪستنِ دلِ پاڪ تو را بلد شده ام
منی ڪہ دعوی عشقِ تو داشتم روزی
بہ پیرویِ هوا همچو دیو و دد شده ام
سزاست تا ڪہ مرا حد زنی بہ دست خودت
بزن مرا ڪہ من آماده بهرِ حد شده ام
اگر حساب ڪنم من فزون زِ صدها بار
بہ دست های ڪریم شما مدد شده ام
خدا ڪند ڪہ ببینی شهادت ما را
بیا ببین ڪہ بہ عشق تو در لحد شده ام
اگر چہ باورت ای گل نمی شود شده ام
در امتحان محبت منم ڪہ رد شده ام

#الّلهُـمَّ_عَجِّـلْ_لِوَلِیِّکَــ_الْفَـرَجْ

#حاج -مهدی-رسولی

????????????
کشیده از همان آغاز نرجس انتظارش را
نه چندین روز و شب، نه ماه خالص انتظارش را

ولایت گر که شد معیار و روضه گر که شد مقیاس
برای شیعیان کردند شاخص انتظارش را

اگر شب منتظر باشی برای دیدن خورشید
یقین اینگونه بهتر می‌کنی حس انتظارش را

فقط فصل بهار و فصل تابستان نشو خیره
مکش‌ای پنجره اینگونه ناقص انتظارش را

پرانده با شمیم خویش شب بو عطر نامش را
کشیده با همان یک چشم نرگس انتظارش را

مفاتیح الجنان صد جلد دیگر داشت در توشیح
اگر می‌گفت: مرحوم محدث انتظارش را

نه تنها آل یاسین و سمات از او نشان دارند
نوشته در امین‌الله و وارث انتظارش را

شده کرب و بلا آیینه‌ای از منتظر‌ها پس
کشیده موقع جان دادن عابس انتظارش را

منم من روضه‌ عباس تا اینکه بیاید او
کشیدم در خودم مجلس به مجلس انتظارش را

شاعر مهدی رحیمی

?????????????

?#علامه حِلّی(ره) می گوید:

شب جمعه ای به قصد زیارت امام حسین علیه السلام به سوی کربلا می رفتم، در حالی که تنها و سوار بر الاغ بودم و تازیانه ی کوچکی برای راندن مَرکب در دست داشتم.
در بین راه عربی پیاده آمد و با من همراه و هم کلام شد. کم کم فهمیدم شخص دانشمندی است؛
وارد مسائل علمی شدیم، برخی از مشکلات علمی که داشتم از او پرسیدم، عجیب اینکه همه را پاسخ مناسب و دقیقی فرمود!
متحیر شدم که او کیست؟
که این همه آمادگی علمی دارد؟!
در این حال به فکرم رسید از او بپرسم آیا این امکان وجود دارد که انسان حضرت صاحب الزمان (عجل الله فرجه) را ببیند؟
ناگهان بدنم را لرزشی گرفت و تازیانه از دستم افتاد.
آن بزرگوار خم شد و تازیانه را در دستم گذاشت و فرمود:
«چگونه صاحب الزمان را نمی توانی ببینی در حالی که اکنون دستِ او در دستِ توست».
پس از شنیدن این جمله، بی اختیار خود را از روی چهارپا بر زمین انداختم تا پای امام را ببوسم اما از شدّتِ شوق، بی هوش بر زمین افتادم… پس از اینکه به هوش آمدم کسی را ندیدم.

?عبقری الحسان: ج۲، ص۶۱
?منتخب الأثر: ج۲، ص۵۵۴

──═ঊঈ?ঊঈ═──
???????

???????????

مهدی_جانم

میدانی مولا جـــــان..
مرا از کودکی به جدایی ها عادت دادند…
همان جایی که می نوشتند:خوب ها.. بدها..
و من بدترین بد ها هستم..
آری! قبول دارم بد بودنم را..
اما ای آقایی که از همه کس به من نزدیک تری..
من که جز شما کسی را نمی شناسم..
بد بودم..میدانم..
بد کردم..میدانم..
اما جز تو کسی را ندارم..
ای امیدِ نا امیدان..
رهایی ام بخش از این دلتنگی و فراقی که اسیر آن شده ام…

آقا جان…
عجیب خستـــه ام از خودم..
میشود برای من اَمَّن یُجیب بخوانی..؟

السلام علیک یا صاحب الزمان(عج)

آقا جان دنیا بدون شما هیچ ارزشی ندارد

اللهم عجل لولیک الفرج ?

?ما ملت امام حسینیم?

?ما ملت شهادتیم?