🔹‏"فرماندهی در جنگ ما امامت است نه هدایت” اساسا مکتب مقاومت همین است؛ غیر از این باشد مقاومتی پا نمیگیرد، جهادی نیست، و عزتی نمایان نمیشود. در مکتب مقاومت فرمانده در پیشانی میدان است؛ ” فریادشان این است که بیا؛ نه اینکه برو"! کِی چنین شیرمردانی در دل تونل ها پنهان میشوند؟ کِی آزادگانی چون شهید یحیی سنوار اسیر را سپر خود قرار میدهند؟ آنها میجنگند، در پیشانی لشکر هم میجنگند، تا آخرین نفس هم میجنگند. تصاویری که از پیکر مطهر شهید سنوار منتشر شده، از یک حماسه بزرگ حکایت دارد؛ بزرگمردی که مثل یک شیر زخمی تا آخرین لحظات ابهت خود را حفظ کرده و در برابر دشمن ضعف نشان نمیدهد و با اراده ای استوار، در حالی که دست راستش را از دست داده و با بندی آن را بسته تا خونریزی بیش از آنچه هست او را از پا در نیاورد، در حالی که یک انگشت دست چپش کاملا قطع شده، رمقی ندارد و تنها در ویرانه ای بر یک مبل نشسته است، پهپاد شناسایی دشمن را به سخره میگیرد و ابهت و شجاعت یک رزمنده واقعی را به نمایش میگذارد. 

🔹تصاویری که صهیونیست ها از شهادت سنوار منتشر کردند او را در تاریخ ماندگار خواهد کرد. این فقط یک مرگ نبود؛ حتی یک شهادت معمولی هم نبود؛ این یک حماسه بود؛ یک مکتب؛ روایتی از یک ایثار توام با شجاعت و رشادت که در تاریخ ماندگار خواهد شد. سنوار تمام آن روزهایی که ادعا میشد پنهان شده است در خط مقدم درگیری با صهیونیست ها بوده است؛ تمام پنهان شدنش همان چفیه ای بود که بر چهره اش پیچیده بود. او از مرگ نمیترسید، همانگونه که در سخنرانی معروفش از امام علی علیه السلام نقل کرد که “دو روز در زندگی انسان هست؛ روزی که در آن مرگ سرنوشت تو نیست، و روزی که مرگ سرنوشت تو است؛ در روز اول هیچکس نمیتواند به تو آسیبی برساند، و در روز دوم هیچکس نمیتواند تو را نجات بدهد” و شهید یحیی سنوار تمام روز اول را در دل همه مخاطرات به سلامت زیست تا سرانجام روز دوم فرا رسید و روز دوم یقینا چیزی جز حکمت پروردگار نبوده است. ان شاءالله که مورد شفاعت ویژه امیر مومنان امام علی علیه السلام است و پاداش سالها مجاهدتش را نیز از پروردگارش خواهد گرفت، ضمن آنکه برکت خون این مجاهد و فرمانده بزرگ یقینا بنیان رژیم منحوس را هر روز سست تر خواهد کرد.

#حوزه بسیج طلاب کوثر خوزستان

🔻#یحیی_السنوار ؛
صلح و مذاکره در کار نیست یا پیروز میشویم یا

 کربلا رخ میدهد.
والسلام

🔴 سکانس پایانی قهرمان

🔹آن‌طور که دشمن گفته و تصاویر نشان می‌دهند، سکانس پایانی قهرمانِ قصه ما این‌گونه بوده: پیرمرد، تنها بود و بی‌کس و البته شجاع و نترس. جوان‌های دشمن محاصره‌اش کردند ولی قهرمان، تا آخرین گلوله جنگید. نیروهای تیپ ویژه، از او ترسیدند و با  تانک به سمت او شلیک کردند. زانوی چپش کاملا خرد شد، ساعد دست راست هم شکست، انگشت سبابه دست چپ هم قطع شد؛ اما او تسلیم نشد. فرمانده نیروهای ویژه تلاش کرد با نیروهایش از پله‌ها بالا رفته و بر قهرمانِ زخمی و بی‌رمق، پیروز شود؛ اما او با نارنجک این‌ها را عقب راند.

🔹شکستگی استخوان‌ها و خون‌ریزی‌، رمق از قهرمان ربوده بود. کوادکوپتر وارد ساختمان شد تا بدانند این مرد تسلیم ناپذیر کیست؟ اما او در تنهایی و جراحت هم کاملا باهوش و زرنگ بود: چهره‌اش را با چفیه‌ای پوشانده بود و با همان درد شدید، کوادکوپتر را فراری داد. 

🔹تک‌تیرانداز دشمن به پیشانی‌اش شلیک کرد اما خونی بر صورتش نریخته، یعنی خون‌ریزی خیلی شدید بوده و خونی در بدن نداشته. در نهایت مجددا تانک دشمن گلوله دیگری شلیک کرد و طبقه دوم آوار شد. نیروهای ویژه، هنوز جرأت نزدیک شدن به قهرمان در طبقه دوم را نداشتند و او را رها کردند. یک روز بعد و پس از تمام شدن همه چیز، بالاخره بالا رفتند و قهرمانی را دیدند که در کنار سلاح و کتاب دعایش به شهادت رسیده است.

🔹فیلمنامه و دکوراسیون صحنه، عجیب سورئال است. قهرمان قصه، یک کلاشینکف خراب دارد که ناگزیر شده با چسب برق، قطعات آن را به هم بچسباند. تا آخرین فشنگ و آخرین قطره خون جنگیده. پیکرش نه روی زمین، که روی مبل افتاده و زیر تونل‌ها نیست؛ بلکه در یک منزل مسکونی عادی است. 

🔹عجب دکوراسیون عجیبی برای پایان‌ بندی فیلم! قهرمان، خانه، مبل، اسلحه و البته کتاب دعا… حتی وقتی سربازان دشمن بالای پیکر او هستند، هیچ نشانه‌ای از خوشحالی در آن‌ها نیست؛ چهره‌هایشان بهت‌زده است.

🔹ابوابراهیم شهید شده و اکنون، منتظر ابراهیم‌هایی هستیم که قرار است بت بزرگ را بشکنند و بساط نمرود و نمرودیان را جمع کنند. آتش بر این ابراهیم‌ها، گلستان است و خوشا به حال اینان.

🔹همیشه، خورشید در سپیده‌دم خود، از میان خون برمی‌خیزد. آنان که سرخی شفق را می‌بینند، منتظر سپیدی خورشید هم هستند.

#یحیی_سنوار 

#وعده_صادق

#حضرت_معصومه

#حضرت_معصومه (سلام الله علیها) بعد از پدر بزرگوارشان، در سال ۱۷۹ تحت کفالت برادرشان #امام_رضا (عليه السلام) قرار گرفتند و تا سال ۲۰۰ هـ ق یعنی ۲۱ سال تمام، در کنار برادر به «مقامات عالی» و «کمالات علمی و معنوی و اخلاقی» دست یافتند؛ برخی از مقامات ایشان عبارت است از:

 💠«مقام شفاعت»

🔹در مقام و منزلت و جایگاه این بانوى بزرگوار نزد اهل بیت (علیهم السلام) همین بس که #امام_صادق (علیه السلام) فرمودند: «آگاه باشید #بهشت هشت در دارد که سه در آن به سوى #قم است. #بانویى از فرزندان من در آنجا وفات مى کند که نامش #فاطمه دختر موسى (عليه السلام) است؛ همه شیعیان ما به #شفاعت او وارد بهشت مى شوند». [۱] همچنین #مقام_معنوی ایشان در مرحله ای است که در فرازی از زیارت‌نامه معروفشان که توسط #امام_رضا (علیه السلام) بیان شده است می‌خوانیم: «یا فاطِمَةُ اشْفَعى‏ لى‏ فىِ الْجَنَّةِ، فَانَّ لَکِ عِنْدَ اللهِ شَاْناً مِنَ‏ الشَّاْنِ» [۲] (اى #فاطمه مرا در بهشت #شفاعت کن، چرا که در پیشگاه خدا داراى‏ #جایگاه_باعظمت هستى».

 💠مقام علمی و حدیثی

🔹#حضرت_معصومه (سلام الله علیها) از لحاظ #علمی و #حدیثی مثل مادرشان حضرت زهرا (سلام الله علیها) #عالمه و #محدثه بودند و همانگونه که حضرت فاطمه (سلام الله علیها) با استدلال های متین و استوار، حقانیت ولایت امام علی (علیه السلام) را تبیین می‌ کردند، حضرت #فاطمه_معصومه (سلام الله علیها) نیز چنین بودند. روایاتی که از آن حضرت نقل شده، غالباً درباره امامت و ولایت امام علی (علیه السلام) است که با اثبات ولایت حضرت، ولایت سایر امـامـان معصوم (علیهم السلام) نیز ثابت می‌شود. 

🔹برای نمونه #حضرت_معصومه (سلام الله علیها) با چند واسطه از حضرت زهرا (سلام الله علیها) نقل می کنند که فرمودند: #پیامبر_اکرم (صلی الله علیه و آله) در #شب_معراج به بهشت رفت و بر روی پرده ای در قصر بهشت دید که چنین نوشته شده: «لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌ‏ وَلِیُ‏ الْقَوْمِ» (معبودی جز خدای یکتا و بی همتا نیست، #محمد رسول خدا و #علی ولی و رهبر مردم است)؛ و بر روی پرده درگاه قصر دیگری نوشته شده است: «شِیعَةُ عَلِیٍّ هُمُ الْفَائِزُون» (شیعیان علی رستگارند). [۳]

🔹همچنین در باب «مکانت علمی» #حضرت_معصومه (سلام الله علیها) نقل شده است که روزی عده ای از شیعیان وارد مدینه شدند و پرسش هایی داشتند که می خواستند از محضر #امام_کاظم (علیه السلام) بپرسند و ایشان در سفر بودند. از این رو #حضرت_معصومه (سلام الله علیها) پاسخ آن پرسش‌ها را نوشت و به آنان تسلیم نمودند. آنان از مدینه خارج شده و در بیرون شهر با #امام_کاظم (عليه السلام) مصادف شدند. هنگامی که امام پرسش‌ های آنان و پاسخ‌ های #حضرت_معصومه (سلام الله علیها) را مشاهده کرد، سه بار فرمود: «فِدَاهَا أَبُوهَا» [۴] (پدرش به فدایش باد). [۴]

پی نوشت‌ها:

[۱] بحار الأنوار، ج ‏۵۷، ص ۲۲۸

[۲] کلیات مفاتیح نوین، همان، ص ۵۷۹

[۳] بحار الأنوار، همان، ج ‏۶۵، ص ۷۷

[۴] همراه زائران قم و جمکران، همان، ص۶۱؛ کشف اللئالی، نقل از: کریمه اهل بیت(س)، (علی‌اکبر مهدی‌پور) ص ۶۳ و ۶۴

📕بانوی ملکوت (علی کریمی جهرمی)

منبع: وبسایت راسخون

#حضرت_معصومه

@tabyinchannel