يَا شَدِيدَ الْقُوَى وَ يَا شَدِيدَ الْمِحَالِ يَا عَزِيزُ يَا عَزِيزُ يَا عَزِيزُ
اى سخت نيرو و اى سخت‏گير اى با عزت اى عزيز اى با عزت

ذَلَّتْ بِعَظَمَتِكَ جَمِيعُ خَلْقِكَ فَاكْفِنِي شَرَّ خَلْقِكَ يَا مُحْسِنُ يَا مُجْمِلُ يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِلُ‏
از بزرگيت تمام خلقت در پيشگاه تو خوار است پس شر خلقت را از من كفايت فرما اى احسان كننده اى نيكوكار اى نعمت بخش اى عطا ده

يَا لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ‏
اى كه نيست معبود حقى جز تو منزهى تو بدرستى كه من از ظالمانم پس اجابت كرديم برايش و نجاتش داديم از غم و همچنين نجات دهيم مؤمنان را

وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ‏
و رحمت خداى بر محمد و آل پاك و پاكيزه ‏اش

ماه محرم به انتها رسید و کتاب «صفر» رو به آغاز است؛ ماهی که آغازین روزش یادآور ورود کاروان اسرای کربلا به شام است.
کاروانی که از دشت بلای کربلا و روزهای داغ و داغدیده محرم زیر دیدگان خورشید ولایت با چوب خیزران رهسپار سفری اجباری شدند که به «صفر» ختم می‌شد و به کوچه ‌های شام…
ماه صفر همان ادامه محرم و نیمه دیگر واقعه کربلاست که در شام تکرار می‌شود و ندای تنهایی حسین (ع) و اهل بیتش را نه در گوش شامیان که در جهانی طنین انداز میکند.

ماه صفر ظرف زمانی پر از اندوهی است که هر آینه کربلا و هر آدینه اش عاشورا را در ذهن تصویر میکند و تکرار دمادمی است برای شنیدن ندای «هل ناصر من ینصرنی….» حسین (ع) و غربت بی مثال زینب و سه ساله کربلا…
صفر ادامه فصل عزاداری بر حسین (ع) و کاروان عاشورا است و تداوم پر از اندوه مقتل و سرهای به نیزه رفته …

صفر چنان اخوتی با محرم دارد که گویی سوگ بیشتری را در فراغ محرم به جان خریده و اشک بیشتری را به دل های جا مانده از کربلا به عاشقان، هجی میکند.
صفر آبستن حوادث تلخی است که از سفر کاروان حسین آغاز می‌شود و با شهادت دختر 3 ساله ‌اش به داغ می‌نشیند و تا رحلت پیامبر اکرم (ص) و چند تن از امامان معصوم (ع) به تکرار می‌رسد.

این ماه، ماهی است که در آن وحی برای همیشه از آسمان به زمینیان قطع شد و از این باب است که در روایات آمده که برای دفع آفات و بلایای این ماه، بسیار صدقه دهند، نه از آن جهت که به آن معنا نحس باشد بلکه ماه صفر داغ های بسیاری به پیشانی اش دارد.

زهرا مرادوند

?مادر شهید #یوسف_داورپناه (۱۸ساله اهل سقّز)؛ که سازمان مجاهدین خلق(منافقین) پسرش را اسیر کردند. جلوی چشمان مادرش سرش را بریدند، شکمش را پاره پاره کردند، جگرش را درآوردند و با ساتور قطعه قطعه‌اش کردند …???

?مادر با بدنِ ارباً اربا فرزند، ۲۴ ساعت تنها می‌ماند و خودش (مظلومانه)، فرزندش را خاکسپاری می‌کند!?? 

#تلنگــر ?
#ما_ملت_امام_حسینیم

میدونستی بعضی وقت ها نفس حضرت زهراۜ
میگیره؟¡

الشمرُ جالسُ نفس مادرش گرفت?؛)

گناهان ماهم بعضی وقت ها راه نفس یاس علے را میگیرد. . .
واویلا اگر علی آن لحظه را ببیند?’
شیعه علی!
یک پا شمر شدی
حواست هست ایا ?•|

『نمى دانم سال دیگر دوباره تو را خواهم ديد يا نه؟!… اما اگر وزيدى و از سَرِ كوى من گذشتى، سلامَم را به اربابم برسان…

بگو هميشه برايَت مشكى به تَن مى كرد و دوست داشت نامَش با نام تو عجين شود!… ?
بگو گرچه جوانى مى كرد، اما به سَرِ سوزنى ارادتش هم كه شده، تو را از
تَهِ دل دوست داشت… ♥️
با چاى روضه تو و نذری ات، صفا مى كرد و سَرَش درد مى كرد براى نوكرى…
مُحَرَّم جان؛ تو را به خدا مى سپارم…
و دلم شور مى زند براى
“صَفر"ى كه‌دارد از “سَفَر” مى‌رسد..?』

مُحَرَّم جان؛ خدانگهدارت …!
#ما‌_ملت_‌امام‌_حسینیم?