اغتشاشات اقتصادی در ایران بیش از آنکه دغدغه معیشت مردم را دنبال کند، پروژه‌ای رسانه‌ای برای ضربه‌زدن به نقاط قوت کشور بود. دشمنان با بزرگ‌نمایی مشکلات و تحریف واقعیت، تلاش کردند ذهن مردم را اسیر کنند و امید به توان داخلی را از بین ببرند. رهبر انقلاب بارها هشدار داده‌اند که رسانه‌های خارجی با القای ناامیدی و بی‌اعتمادی، می‌خواهند ملت را از مسیر استقلال و پیشرفت منحرف سازند. ایشان تأکید کرده‌اند که دولت باید نتایج اقدامات خود را در زندگی روزمره مردم نشان دهد، تورم را کاهش دهد و معیشت را بهبود بخشد، زیرا تنها در این صورت است که تلاش‌ها به ثمر خواهد نشست. رسانه‌های بیگانه دستاوردهای واقعی مانند ایجاد میلیون‌ها شغل، بازگشت هزاران بنگاه اقتصادی به چرخه تولید و توسعه زیرساخت‌ها را نادیده می‌گیرند و تنها بر مشکلات تمرکز می‌کنند تا شکاف اجتماعی ایجاد کنند. تجربه نهم دی نشان داد که ملت ایران در بزنگاه‌ها با بصیرت و حضور آگاهانه فریب موج‌سازی رسانه‌ای را نمی‌خورند و چشم حقیقت‌بین خود را به کار می‌گیرند. امروز نیز همان بصیرت لازم است تا مردم بدانند رسانه اگر در خدمت حقیقت نباشد، می‌تواند به ابزاری برای اسارت ذهن بدل شود. راه مقابله با این دام، نگاه انتقادی به خبرها، اعتماد به آمار داخلی، تقویت وحدت ملی و یادآوری حماسه‌های گذشته است. اغتشاشات اقتصادی بیش از آنکه واقعیت معیشت را بازتاب دهد، تلاشی برای تضعیف امید و ایمان مردم بود؛ اما ملت ایران با تکیه بر بصیرت و اعتماد به توان داخلی، می‌تواند این دام را بشکند و مسیر استقلال و پیشرفت را ادامه دهد.

در این روزهای آغازین سال، دل‌ها به استقبال ماهی می‌روند که رنگ مهربانی دارد؛ ماهی که نامش رجب است و یادآور رحمت بی‌کران الهی. رجب، ماهِ دل‌های تشنه‌ی نزدیکی به خداست، ماهِ اشک‌های پنهان و نجواهای شبانه. در این ماه، گویی درهای آسمان بازتر می‌شود و صدای دعا و مناجاتمان راحت‌تر به گوش پروردگار می‌رسد.

رجب، ماهی است که در آن بوی بهار روح را نوازش می‌دهد. هر برگ درخت، هر قطره باران و هر نسیم بهاری، یادآور لطف بی‌پایان خداست. در این ماه، دل‌ها به سوی آسمان پرواز می‌کنند و جان‌ها به دنبال پاکیزگی و صفا می‌گردند. گویی زمین و آسمان دست در دست هم گذاشته‌اند تا ما را به سوی زیبایی و مهربانی راهنمایی کنند.

در رجب، یاد حضرت محمد (ص) و بعثت او، دل‌ها را روشن می‌کند. پیامبری که مهربانی‌اش مرزها را درنوردید و نور هدایت او جهان را روشن ساخت. در این ماه، ما نیز می‌توانیم با الهام از او، مهربانی را در وجودمان زنده نگه داریم و عشق به خدا و بندگانش را در دل‌هایمان پرورش دهیم.

رجب، ماهی است برای توبه و بازگشت. برای آن لحظه‌هایی که دل‌هایمان به درگاه خداوند می‌تپد و می‌گوید: «پروردگارا، ما را ببخش و راه راست را به ما بنمايان.» در این ماه، اشک‌های توبه‌مان مانند باران بهاری، دل‌هایمان را شستشو می‌دهد و ما را به سوی پاکی و صفا نزدیک‌تر می‌کند.

رجب، ماهی است که در آن مهربانی رنگ و بوی الهی می‌گیرد. پس بیایید در این روزها، دست‌هایمان را به سوی آسمان بلند کنیم و از خداوند بخواهیم تا دل‌هایمان را با مهربانی و عشق پر کند. بیایید در این ماه، مهربان‌تر باشیم، بخشنده‌تر باشیم و عشق را در وجودمان زنده نگه داریم.

رجب، ماهی توست ای خدا، ماهی مهربانی و رحمت. ما را در این ماه، از برکات بی‌پایانت بهره‌مند ساز و دل‌هایمان را به نور هدایتخ روشن کن. 🌙✨

«سرو ایستاده زیر آسمان عشق»

ای قهرمان نامدار! ای قاسم سلیمانی!

از کجا باید آغاز کرد وصف پروازت را؟ از شب‌های سردی که در سایه سکوت، عَلَم دفاع برافراشته بودی، یا از آن صبحگاهی که آسمان، تاب شنیدن خبر رفتنت را نداشت؟ تو رفتی، و هر آنچه از تو باقی ماند، تنها یک نام نیست؛ یک مکتب است، یک درس جاودانه از استقامت و عشق بی‌حد و مرز.

می‌گویند آسمان برای مردان بزرگ تنگ است؛ تو اما، با دستانت وسعت دادیش و با خونت، آبی‌ترش کردی. ما مانده‌ایم و کوله‌باری از خاطرات تو؛ خاطراتی که نه در تاریخ‌های خاک‌گرفته، بلکه در تپش قلب میلیون‌ها انسانی که با نامت زنده شده‌اند، حک شده است.

دلتنگ آن لبخند نجیب و آن نگاه نافذ هستیم؛ نگاهی که فراتر از مرزها، آینده را می‌دید و برای آرامش مظلومان، لحظه‌ای آرام نداشت. چشمانت حکایت از قصه‌هایی داشت که هیچ‌گاه به زبان نیامد، از سفرهایی که در پس آن، جز خدمت به خلق نبود. تو فرمانده‌ای بودی که با قدم‌هایت بر خاک می‌رفتی، و این تواضع، شمشیر برنده‌ات در برابر دشمنان بود.

حالا که نیستی، زمین سنگین‌تر شده است. هر پرچمی که به اهتزاز درمی‌آید، یادآور دستان توست؛ هر قطره اشکی که برای مظلومی ریخته می‌شود، انعکاس دریای قلب توست. تو نمرده‌ای؛ تو در قاموس شهادت، به ابدیت پیوسته‌ای. شهادت، نه پایان راه، که زیباترین پایان برای مردی بود که تمام عمرش را وقف پایان دادن به رنج‌ها کرده بود.

آری، ای سردار! آنچه از تو به جا مانده، فقط خاطره نیست؛ میراثی گران‌بها از غیرت و شجاعت است که باید نسل به نسل منتقل شود. این میراث، سنگینی مسئولیت ماست در ادامه‌ی راهی که با خون تو فرش شد.ما می‌دانیم که رفتن تو، نه یک شکست، بلکه بزرگترین پیروزی برای ملتی بود که به سادگی قهرمانانش را نمی‌شناسد. تو از میان ما رفتی تا درس بزرگ‌تری را بیاموزی: قهرمان واقعی، آن است که با رفتنش، زنده‌تر می‌شود.

روحت شاد، ای سرو ایستاده زیر آسمان عشق.

🌷💐💐🌷🌺⚘⚘🌺🌸🌸🌺

ادامه »

دیشب وقتی ما خواب بودیم، او برای حفاظت از مرزهای کشور در برف و بوران یخ زد و شهید شد😔

ستوان یکم رحیم مجیدی‌فر از مرزبانان نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران بود که در نوار مرزی شهرستان بانه در استان کردستان مشغول پایش و حفاظت از مرزهای کشور بود.
در جریان انجام این مأموریت، به‌دلیل شرایط سخت جوی، سرمای شدید، طوفان برف و کولاک سنگین گرفتار شد و به‌علت سرمازدگی جان خود را از دست داد و به مقام رفیع شهادت نائل آمد.

وقتی پیکر او در مناطق مرزی پیدا شد، یک عکس در دستش بود. آن عکس عکس فرزندش بود، و روی پشت آن نوشته شده بود: «مراقب پسرم باشید، تازه یاد گرفته بگه بابا…»

#حسین_دارابی

در سوگ آفتاب و حماسهٔ خورشید

اینجا، هم کربلاست، هم طلوع خشم ملت…

نهم دی‌ ماه، تنها یک روز تقویمی نیست؛
آن، تجلیِ خروش «نه»ی ملتی است که در سکوت برهوت فتنه،
و شهید سلیمانی، تنها یک نام نیست؛
او تجسم عینیِ «بله»ی امتی است که در برابر شیاطین جهان،
پس در بزرگداشت این دو،
باید بر بلندای کلمه ایستاد و فریاد زد:

اینجا، شهری که هم‌چشمهٔ فاطمیون می‌تپد و هم آتش خشمِ عاشوراییان در سینه دارد.
نهم دی، یادآور آن انفجار نور بود؛ آن‌گاه که ملت، بصیرت خویش را چون آینه‌ای در برابر تاریکی گرفت و فریاد زد که فرزندان حسین فتنه را در هم میشکنند.
و شهید حاج قاسم، ثمرهٔ درخت پربار همان عهد بود؛ مردی که از دل همین خاک رسته بود و تا اوج افلاک اوج گرفت.
در وجود او، «بصیرت نهم دی» به «عمل جهادی» بدل گشته بود.

او، تبلور زندهٔ همان شعاری بود که ملت در سینه داشت:
«هرکه با قرآن باشد، با ما باشد.
نهم دی، «نفی»ی مقدس بود و شهادت سلیمانی، «اثبات»ی جاودان.
نخست، فتنه را به زباله‌دان تاریخ سپردیم و سپس، پرچم مقاومت را بر بلندای جهان برافراشتیم.

پس امروز، ما در آستانهٔ این دو یادِ مقدس،
نه فقط سوگوار که حماسه‌سازیم.
نه تنها اشک می‌ریزیم، که عهد می‌بندیم.
عهد می‌بندیم که راه «بصیرت نهم دی» و «ایثار سلیمانی» را،
با تندیس‌واره‌ای از وحدت و آگاهی، ادامه دهیم.
خاطرمان باشد:
هر نهم دی‌ای در انتظار سلیمانی‌هاست و هر سلیمانی‌ای، زادهٔ بصیرت یک نهم دی.
ما وارثان این دو میراثیم؛ هم میراث خشم مقدس، هم میراث عشقِ به خون رسیده.

گرامی میداریم روز بصیرت ملتی شکوهمند به رهبری حکیمی استوار و ناخدایی طوفان شکن و ارج می‌نهیم جان فشانی سرباز ولایت و پرچمدار مبارزه با کفر و شرارت و خار چشمان خودفروخته گان و ظالمان عالم ،شهید حاج قاسم سلیمانی ، و تا ابد بر مرامش خواهیم ماند و در مکتبش سلیمانی ها پرورش خواهیم داد.